1926-(1999)-2026
Fiziki baxımdan yüz il yaşamaq hər kəsə nəsib olmur. Olumun ölümlə nə zaman əvəzlənəcəyi bilinməzdir. Gələn gələr, gedən gedər, unudulan unudular. Unudulmayanlar… Unudulmayanlarsa tanrı bəndələridir. Ölümdən sonra yaşamaq da hər kəsə nəsib olmur, dünyada silinməz, unudulmaz iz qoyub gedənlərdən savayı.
Həyatda kimsə müəllim, həkim, alim… doğulmur. İstedadlılar, istedadsızlar, savadlılar, savadsızlar… olur. Tək şairlər şair kimi doğulur. Şairlik fitri istedaddır, ucalıqdır, seçilmişlikdir, həmişəyaşarlılıqdır. Bu gün həmişəyaşar, seçilmiş insanlardan birinin-şair Asim Sevdalı Qazıyevin fiziki və mənəvi yaşamının yüzüncü ilinin ilk günüdür.
İnsanlığın zirvəsində qərar tutan, o zirvənin dəyərini bilən, insanlara haqq etdiyi dəyəri verən, hər zaman ləyaqətini qoruyan sadə insan, gözəl şair, unudulmaz müəllim, ləyaqətli vətəndaş Asim Qazıyevin.
A. Qazıyev 1926-cı il may ayının 10-da Samux rayonunda anadan olub. 1950-ci ildə Həsən bəy Zərdabi adına Kirovabad Dövlət Pedaqoji institutunun (Gəncə Dövlət Universiteti) Azərbaycan dili və ədəbiyyatı fakültəsini bitirb.
14 yaşından şeir yazmağa başlayıb. “Mənim yurdum”adlı şeiri 1948-ci ildə “Ədəbiyyat qəzeti”ndə çap olunub. Tələbəlik illərində institutun Ədəbiyyat dərnəyinə rəhbərlik edib. Azərbaycan Yazışılar İttifaqının (AYB) Kirovabad (Gəncə) filialının üzvü olub.
Asim Qazıyev məktəb direktoru, pedaqoq, şair, el ağsaqqalı kimi tanınıb, sevilib. Şərəfli ömür yaşayan Asim müəllim 1999-cu il fevral ayının 19-da vəfat edib. Gəncə şəhərində “Səbzikar” qəbristanlığında dəfn olunub.
1996-cı ildə Asim Sevdalının “Qələmin qüdrəti yaz, deyir mənə” adlı birinci, 2016-cı ildə “Xeyli sözüm var” adlı ikinci, 2018-ci ildə “Ürəkdən soruş” adlı üçüncü şeir kitabı nəşr olunub.
Fikrə ürək qanı içirməyəndə,
Həyatı sinəyə köçürməyəndə,
Yuxusuz gecələr keçirməyəndə
Şeir yaranmaz.
Dünyanın yüküdür sənətin yükü,
Çiyinə yatmasa zəhmətin yükü,
Vaxtında seçməsən hər tükdən tükü,
Şeir yaranmaz.
Duyğular dalğası gur olsun gərək,
Ürəkdə təbii nur olsun gərək,
Sözlərə odunu qatmasa ürək,
Şeir yaranmaz.
Məhəbbət əliylə çalınmasa sim,
Xəznənin yerini bilməsə hər kim,
Söz düzüb mənasız, keçinincə, Asim,
Şeir yaranmaz.
Sözə tapınan, sözə güvənən, sözə inanan, sözlə inandıran, sözünü şeirə çevirən, özünü şairlikdə tapan, hər yaşında şair olan yaradıcı insan Asim Qazıyevin şeirləri bir insanın həyat hekayəsidir-misralara düzülüb, oxuduqca qəlblərə süzülür. Yaşamı, düşüncələri, arzuları, istəkləri, sevgiləri, həyəcan və narazılıqları… bir sözlə, özüdür, yaddaşlarda yaşayır.
Kitab-kitab, şeir-şeir, misra-misra, kəlam-kəlam, söz-söz yaşayır şair o yaddaş-poeziyada. Bir dünya var, zaman tanımayan bu şeirlərdə-bizlərin dünyası. O dünyada bir gün hər kəs özünü tapacaq və deyəcək: ruhun şad olsun, “Mən insanam” deyib qürurla yaşayan, özündən sonra adını yaşadan şair!
Mən insanam; mən günəşəm, mən baharam,
İnsanlara xeyir versəm, demək: varam.
Mən çəmənəm, mən gur çayam, mən torpağam,
Mən yaratsam, mən yaşatsam, demək: sağam.
Mən nəğməyəm, mən ümidəm, mən arzuyam,
Olduğum tək görünürəm, demək: buyam.
Mən çiçəyəm, mən xoş sözəm, mən səhərəm,
Məhəbbətəm, sədaqətəm, demək: zərəm.
Mən hicranam, mən vüsalam, mən atəşəm,
Ürəkləri titrətməkdir, demək peşəm.
Mən küləyəm, mən bir dağam, mən dənizəm,
Ata-baba yadigarı, demək: izəm.
Mən səmayam, mən buludam, mən şimşəyəm,
Eşidənlər ayırd edər, demək: nəyəm?
Mən insanam, mən günəşəm, mən baharam,
İnsanlara xeyir versəm, demək: varam.
Fimar
01.01.2026