FLAŞ:

Tramvaylar…

Cəlal Yaquboğlu

Silinib o izlər, sökülüb relslər,
Hanı, lalə rəngli o tramvaylar?
Geri dönən deyil, gəncliyimiz tək,
Bizə fərəh verən o illər, aylar.

Qoşa sevgili tək əl-ələ tutub,
Bu boyda paytaxtın havasın udub,
Hər yeri gəzdirib, hey dolandırıb,
Yolları aşardı o tramvaylar,
Bizimlə yaşardı o tramvaylar.

Bəzən beşik kimi yırğalanaraq,
Qayğıkeş ana tək “layla çalaraq”
Keçib neçə küçə, yol,dayanacaq,
Yolları aşardı o tramvaylar,
Bizimlə yaşardı o tramvaylar.

Zəngi səslənərdi məktəb zəngi tək,
Bakıya yaraşıqdı, paytaxta bəzək,
Gah asta “yeriyib”, gah “yüyürərək”,
Yolları aşardı o tramvaylar,
Bizimlə yaşardı o tramvaylar.

Hamıya doğmaydı, hamıya əziz,
Rahat oturacaqlar, salon tər-təmiz.
Bax, belə görmüşdük tramvayı biz.
Yolları aşardı o tramvaylar,
Bizimlə yaşardı o tramvaylar.

İşləyib, yorulub, dincələrdilər,
Tramvay parkında “gecələrdilər”,
Lap sübhdən oyanıb, yol “ölçərdilər”,
Yolları aşardı o tramvaylar,
Bizimlə yaşardı o tramvaylar.